წყევლის თეორიის მოკლე მიმოხილვა

რა არის წყევლა?

დასაწყისისთვის, წყევლა შეიძლება განვმარტოთ, როგორც ერთი მიმართულებით მოქმედი გარე ძალებისა და იმ ადამიანის ნების ერთობლიობა, რომელსაც მისი განხორციელება სურს. ამ შეხედულების მიხედვით, ადამიანი დამოუკიდებლად ვერ აღასრულებს წყევლას, თუ არ მიმართავს გარე ძალებს, რომლებიც მიიჩნევიან წყევლის პირველწყაროდ — ძალებად, რომელთაც სხვადასხვა სახელით მოიხსენიებენ.

ამ წარმოდგენის თანახმად, წყევლა ყოველთვის არსებობდა და მარადიულად იარსებებს. იგი კვლავ და კვლავ იბადება, ავრცელებს თავის ძალაუფლებას და ამტკიცებს საკუთარ ძლიერებას. რწმენა მისი საზრდოა, ხოლო მიზანმიმართული ნება — წარმატების გასაღები.

წყევლები მრავალგვარია. ისინი ყოველთვის დასრულებულ ფორმას არ წარმოადგენს — შეიძლება გაგრძელდეს, განვითარდეს, შეიცვალოს, გაძლიერდეს და იმოქმედოს როგორც დაწყევლილ ადამიანზე კონტროლის, ისე საკუთარი განვითარების საჭიროებიდან გამომდინარე.

ამგვარად, წყევლა განიხილება, როგორც „ცოცხალი ორგანიზმი“, შექმნილი ქაოსისა და იმ ადამიანის მიერ, რომელმაც იგი სამყაროში გაუშვა და, შესაბამისად, საკუთარ თავზე აიღო მისი განხორციელებისა და განვითარების პასუხისმგებლობა.

წყევლის ნიჭი წარმოდგენილია, როგორც ძალაუფლება, რომელიც აზრებსა და სიტყვებს სცილდება. მხოლოდ მისი შინაგანი განხორციელებაა ის, რაც ამ ძალას გარეთ გამოხატავს. მისი გამოვლინების ფორმები მრავალფეროვანია და მხოლოდ მათი მრავალსახეობა ზღუდავს განხორციელების გზებს.

გზების მრავალფეროვნება, რომლითაც წყევლები ვრცელდება, ადამიანს საშუალებას აძლევს შეიცნოს მათი საერთო არსი და მოქმედების სხვადასხვა მიმართულება. ამ შეხედულებით, ადამიანი, რომელიც წყევლას ერწყმის და მის ბუნებას შეიცნობს, საკუთარ თავს მის ნაწილად აღიქვამს და მისივე არსიდან მოქმედების უნარს იძენს.

წყევლა აღწერილია, როგორც დესტრუქციული ძალა, რომელსაც ადამიანის სიძულვილი კვებავს. ადამიანი საკუთარ სიძულვილს წყევლად გარდაქმნის და მას მიზანმიმართულ მიმართულებას აძლევს. მისი სურვილები იქცევა ერთგვარ კარიბჭედ, რომლის გავლითაც სიბნელე ვლინდება, როგორც დამანგრეველი ძალა.

სიძულვილი ამ წარმოდგენაში ძირითად ფაქტორად ითვლება. მნიშვნელობა ნაკლებად ენიჭება იმას, თუ რამ წარმოშვა იგი; გადამწყვეტია განცდის ძალა და გულწრფელობა. ტექსტის მიხედვით, ადამიანმა საკუთარი თავი სიბნელეს უნდა მიანდოს, მოუხმოს მას, რათა მოწინააღმდეგე დამარცხდეს, ხოლო მისი რწმენა და განზრახვა აბსოლუტურად მტკიცე უნდა იყოს. მიიჩნევა, რომ წყევლა შეიძლება დაუყოვნებლივ შეეხოს ადამიანს ან მრავალი წლის განმავლობაში თანდათანობით დაანგრიოს მისი ბედი.

ამ თეორიის მიხედვით, წყევლები მრავალი გზით იწვევს სიკვდილსა და ტანჯვას, რომელთა საბოლოო შედეგიც განადგურებაა.

ადამიანთა სურვილები ერთმანეთისგან განსხვავდება, ისევე როგორც მათი ცხოვრებისეული გამოცდილება. სიძულვილის გამომწვევი მიზეზებიც მრავალფეროვანია, თუმცა საბოლოოდ ისინი ქმნის მტრის სახეს. თითოეულ ადამიანს ამ წარმოდგენის ჩამოყალიბების საკუთარი ისტორია, წარსული მიზეზები, აწმყოს შედეგები და მომავლის შესაძლო შედეგები აქვს. მტრის ცნებაც ინდივიდუალურია, რადგან სიძულვილის განცდა ყველასთვის განსხვავებულად ვლინდება.

ამიტომ მიიჩნევა, რომ წყევლა მაქსიმალურად უნდა შეესაბამებოდეს ადამიანის შინაგან სიძულვილსა და იმ სურვილს, რომლის განხორციელებასაც ის ცდილობს.

დანიშნულების მიხედვით წყევლები ორ ძირითად კატეგორიად იყოფა:

• სასიკვდილო წყევლები — მიზნად ისახავს მხოლოდ მტრის განადგურებას.

• მავნე ანუ დამანგრეველი წყევლები — მიზნად ისახავს ფიზიკური ან ფსიქოლოგიური ზიანის მიყენებას.

ამ კლასიფიკაციაში შედის წყევლები, რომლებიც, წარმოდგენის მიხედვით, მიმართულია არა მხოლოდ ერთი ადამიანის, არამედ მთელი გვარის, ოჯახის ან შთამომავლობის წინააღმდეგ, აგრეთვე წყევლები, რომლებიც უკავშირდება სიგიჟეს, გაკოტრებას, დაცემას, ნგრევას, დაავადებებს, მწუხარებასა და ტანჯვას.

წყევლები ერთმანეთისგან მათი განხორციელების მეთოდითაც განსხვავდება.

შესაძლებელია პირდაპირი ზემოქმედება, როდესაც მოქმედება უშუალოდ მიზნის თანდასწრებით, „პირისპირ“ სრულდება. ასეთ შემთხვევაში, საჭიროების მიხედვით, შეიძლება გამოყენებული იყოს სხვადასხვა სიმბოლური ნივთიერება ან საგანი. მაგალითად, იმ გარდაცვლილის საფლავიდან აღებული მიწა, რომელსაც იგივე სახელი ჰქონდა, რაც მიზანში ამოღებულ ადამიანს, თუ წყევლა სიკვდილთან არის დაკავშირებული. ასეთი საგნები კონკრეტული მოქმედების სიმბოლურ მნიშვნელობას ატარებს.

სიმბოლური კომპონენტების გამოყენება, როდესაც ეს რიტუალის ნაწილად ითვლება, მიზნის კონკრეტიზაციას ემსახურება. მსხვერპლთან არსებული სიმბოლური კავშირი წყევლის ეფექტიანობას ზრდის.

არაპირდაპირი კავშირი, როდესაც ზემოქმედება ხდება იმ საგნების საშუალებით, რომლებიც მიზანთან არის დაკავშირებული. მაგალითად, ფოტოსურათი, სისხლი, ფრჩხილები, თმა ან პირადი ნივთი, რომელსაც ადამიანი ხშირად იყენებს. მიიჩნევა, რომ ასეთი საგნები ადამიანის ენერგეტიკულ კავშირს ინარჩუნებს და წყევლაში მის წარმომადგენლად გამოიყენება.

კიდევ ერთი ფორმაა მსხვერპლის ფიგურის (ვოლტის) გამოყენება, რომელიც ადამიანის სიმბოლურ გამოსახულებას წარმოადგენს. ტექსტის მიხედვით, იგი გამოიყენება როგორც ზიანის მისაყენებლად, ისე სიკვდილის გამოსაწვევად. ხშირად სხვადასხვა მეთოდი ერთდროულად გამოიყენება, რათა, ამ შეხედულების მიხედვით, ზემოქმედება უფრო ძლიერი გახდეს.

ასევე საგნის, ნივთიერების ან ადგილის დაწყევლა. მაგალითად, საუბარია წყლის „დამუხტვაზე“, განსაკუთრებით უძრავ ან სასაფლაოდან აღებულ წყალზე, რომელსაც უკვე აქვს სიკვდილთან დაკავშირებული სიმბოლური მნიშვნელობა. შემდგომში ასეთი წყალი გამოიყენება იმისთვის, რომ მისი ნეგატიური ენერგია, მიზანთან შეხებისას, წყევლის მავნე მიზნებს ემსახურებოდეს.

წყევლები ისეთივე მრავალფეროვანია, როგორც ადამიანის სიძულვილი, თუმცა მათი საერთო მიზანი, ამ თეორიის მიხედვით, ადამიანის ბედის ნგრევაა. თითოეულ ადამიანს შეუძლია აირჩიოს მისთვის მისაღები გზა, საკუთარი შინაგანი განცდებისა და სიძულვილის შესაბამისად. წყევლის მხოლოდ ის რიტუალი, რომელიც სიბნელიდან მომდინარეობს და მასვე ეძღვნება, შეძლებს ადამიანის აზრებისა და სურვილების განხორციელებას.

ამ თეორიის მიხედვით, წყევლა პირველ რიგში ადამიანის სულს აზიანებს, რის შედეგადაც ზიანდება მისი სხეულიც და გონებაც. მიიჩნევა, რომ დარტყმა არა ფიზიკურ, არამედ სულიერ დონეზე ხდება, ხოლო ფიზიკურ სამყაროში გამოვლენილი მოვლენები ამ შინაგანი დაზიანებისა და სიცოცხლის არსის თანდათანობითი განადგურების შედეგია.

ამ წარმოდგენის მიხედვით, წყევლის არსი არის მისი განმახორციელებელი ადამიანის სულიერი მოქმედება, თუმცა ზემოქმედება მხოლოდ მსხვერპლის სულით არ შემოიფარგლება — წყევლა მიმართულია როგორც სულის, ისე სხეულის განადგურებისკენ. ფიზიკური ტანჯვა და, შესაძლოა, სიკვდილიც, ამ თეორიაში წყევლის ბუნებრივ შედეგად არის წარმოდგენილი.

ითვლება, რომ შეუძლებელია წყევლის მიმართვა სრულიად უცნობი ადამიანისკენ. მსხვერპლი არ უნდა იყოს აბსტრაქტული სახე — რაც უფრო მკაფიოდ შეძლებს ადამიანი მის წარმოდგენას, მით უფრო ადვილი იქნება, ამ შეხედულების თანახმად, წყევლის ძალის კონცენტრირება. მოწოდებულ ძალებს უნდა გადაეცეს მსხვერპლის რაც შეიძლება დეტალური გამოხატულება - სახე, რათა მათ მისი ამოცნობა შეძლონ.

ამავე დროს, სასურველია არსებობდეს მკაფიო მოტივაცია — ძლიერი ემოცია, უმეტეს შემთხვევაში სიძულვილი. ტექსტის მიხედვით, სწორედ სიძულვილი ითვლება იმ ძალად, რომელიც წყევლის მიმართულებასა და ინტენსივობას აძლიერებს.

თუ ადამიანი მსხვერპლს საერთოდ არ იცნობს, მიიჩნევა, რომ წყევლა ნაკლებად ეფექტიანი იქნება, რადგან ზემოქმედება ვერ იქნება ზუსტად მიმართული. ამის გამო ოკულტურ ტრადიციებში ხშირად მოიხსენიება ისეთი ნივთები, როგორიცაა ადამიანის სისხლი, თმა, ფრჩხილები ან პირადი ნივთები — ისინი სიმბოლურ კავშირს ქმნიან კონკრეტულ ადამიანთან.

წყევლის კიდევ ერთი ფორმაზე ვისაუბროთ — მისი წარმოთქმა უშუალოდ ადამიანის თანდასწრებით.

ამ წარმოდგენის მიხედვით, ასეთ დროს მოქმედება ეფუძნება არა მხოლოდ წყევლის წარმოთქმას, არამედ თავად მსხვერპლის შიშსაც. მიიჩნევა, რომ თუ ადამიანს სჯერა წყევლის შესაძლებლობის, თუნდაც ქვეცნობიერად, მასში შიში იბადება და სწორედ ეს შიში ქმნის პირობებს, რომ წყევლამ იმოქმედოს.

ამავე დროს ავღნიშნავ იმასაც, რომ თითოეულ ადამიანს გარკვეული დაცვა აქვს. ამ დაცვის სიმტკიცე, ამ შეხედულების თანახმად, დამოკიდებულია ადამიანის რწმენაზე, შინაგან მდგომარეობასა და სხვა გარემოებებზე.

ამ მიზეზით, წყევლის განხორციელებისას თავდაპირველი მიზანი უნდა იყოს ამ დაცვის „გარღვევა“ და მხოლოდ ამის შემდეგ — ზიანის მიყენება.

რადგან წყევლის გამოყენება შესაძლებელია როგორც ადამიანის სიკვდილის, ისე ნებისმიერი სხვა სახის ზიანის მისაყენებლად.

მისი შესაძლებლობები, ამ წარმოდგენის მიხედვით, დამოკიდებულია როგორც ადამიანის პირად უნარზე, ასევე იმ ურთიერთობაზე, რომელიც მას „სიბნელესთან-ანუ ბნელ ძალებთან“ აქვს. ხაზგასმით შემიძლია გითხრათ, რომ ეს ურთიერთობა უნდა განიხილებოდეს როგორც მფარველ ძალასთან კავშირი და არა მხოლოდ პირადი მიზნების მისაღწევ ინსტრუმენტად.

ჩემი მოსაზრებით, ხშირ შემთხვევაში წყევლა შეიძლება უკან, მის ავტორს დაუბრუნდეს.

ამის შესაძლო მიზეზებად სახელდება:

• თუ მსხვერპლის დაცვა წინასწარ არ არის „მოხსნილი“;

• თუ მსხვერპლის დაცვა უფრო ძლიერია, ვიდრე თავად წყევლა;

• თუ წყევლის ავტორს მსხვერპლის მიმართ სინანული, სიბრალული ან დანაშაულის განცდა აქვს;

• თუ რიტუალი არასწორად შესრულდა.

ამ თეორიის მიხედვით, წყევლა აღწერილია, როგორც ნახევრად დამოუკიდებელი, „კვაზი-ცოცხალი“ წარმონაქმნი, რომლის შექმნა უფრო ადვილია, ვიდრე მისი შეჩერება. მიიჩნევა, რომ იგი არსებობას მხოლოდ მაშინ წყვეტს, როდესაც დაკისრებულ მიზანს შეასრულებს.

ასევე განვიხილოთ მოსაზრება, რომლის მიხედვითაც შესაძლებელია წყევლის სხვა ცოცხალ არსებაზე გადამისამართება - გადატანა.

მე ამას ვხსნი ხალხური რწმენა-წარმოდგენებით, რომლის მიხედვითაც ჯადოქრებს ან მკითხავებს ხშირად ჰყავთ შავი კატა, ყორანი, ხვლიკი ან სხვა შინაური ცხოველები.

თეორიულად ნებისმიერი ცოცხალი არსება შეიძლება გამოყენებულ იქნეს „შემცვლელ მსხვერპლად“, ხოლო საუკეთესო შედეგისთვის რეკომენდებულია ისეთი არსების არჩევა, რომელიც, ამ შეხედულებით, უფრო მეტად შეესაბამება წყევლის ხასიათს.

მაგალითად, თუ საუბარია ავადმყოფობაზე, წყევლის გადატანა უფრო ადვილია უკვე სხვა ავადმყოფ ადამიანზე ან ცხოველზე.

შემდეგ უნდა მოხდეს ე.წ. „ენერგეტიკული დერეფნის“ შექმნის იდეა — წარმოსახვითი კავშირი, რომლის მეშვეობითაც, ამ თეორიის მიხედვით, ნეგატიური ზემოქმედება ერთი არსებიდან მეორეზე გადადის.

ამ ყველაფერთან ერთად ასევე ავღნიშნავ, რომ ასეთი კავშირის შექმნის მეთოდი ინდივიდუალურია და ხშირად ვიზუალიზაციას ეფუძნება. უნდა იყოს აღწერილი და მითითებული წარმოსახვითი სფეროები, არხები და „კარიბჭეები“, რომლებიც ამ პროცესში გამოიყენება.

ასევე ეს კავშირი შეიძლება შეიქმნას უშუალო ფიზიკური კონტაქტისას, ან ფოტოს, პირადი ნივთების, ტანსაცმლისა და სხვა სიმბოლური საგნების მეშვეობით.

ბოლოსკენ განვიხილოთ დამცავი ამულეტების გამოყენების იდეა.

დამცავი ამულეტების შესაქმნელად გთავაზობთ შემდეგ ქვებს:

• ონიქსი;

• შავი აქატი;

• მთის ბროლი;

• კატის თვალი;

• მთვარის ქვა;

• ქრიზოპრაზი და სხვა.

ოკულტური ტრადიციების მიხედვით, ამ ქვებს მიეწერება როგორც დამცავი, ისე ენერგიის დაგროვების თვისებები.

ავღნიშნავს რომ ნებისმიერი დამცავი ამულეტი გამოყენებამდე უნდა გაიწმინდოს და სიმბოლურად „დაიმუხტოს“. ვგულისხმობ კონკრეტულ რიტუალურ პირობებზე, მაგალითად, მზარდი მთვარის პერიოდში, წითელი სანთლის გამოყენებითა და სხვა სიმბოლური მოქმედებებით.

სპეციალურად ასეთი დანიშნულებით შექმნილი ამულეტები მუდმივად არ უნდა ატაროთ და მხოლოდ იმ მიზნისთვის გამოიყენეთ, რომლისთვისაც ისინი, ამ ტრადიციის მიხედვით, შეიქმნა.

წყევლის მოქმედების მექანიზმის აღწერა რთულია, რადგან ის სცილდება მატერიალურ სამყაროს და ადამიანის ჩვეულებრივ აღქმას. ამის ახსნა შესაძლებელია ე.წ. ენერგეტიკულ-ინფორმაციული ზემოქმედების კონცეფციის ფარგლებში, თუმცა ვაღიარებ, რომ ამ სფეროსთან დაკავშირებული კვლევები დღემდე სადავოდ მიიჩნევა.

უპირველეს ყოვლისა, აუცილებელია გვახსოვდეს, რომ წყევლასთან დაკავშირებული ყველა პროცესი მიმდინარეობს მხოლოდ სულიერ, ე.წ. „ფაქიზ“ დონეზე. შესაბამისად, ადამიანს უნდა შეეძლოს ამ დონის აღქმა, რადგან, ამ წარმოდგენის თანახმად, შედეგი დიდწილად სწორედ ამაზეა დამოკიდებული.

ადამიანი სხვადასხვა მიზეზით — შურისძიების, ძალაუფლების სურვილის, სიხარბის ან შიშის გამო ვერ აღწევს საკუთარ მიზანს, არც ფიზიკური და არც სულიერი ძალისხმევით, სწორედ ამიტომ მიმართავს ე.წ. გარე ან ბნელ ძალებს დახმარებისთვის.

ამ წარმოდგენის თანახმად, ადამიანისა და „სიბნელის“ ურთიერთქმედება სწორედ იმ მომენტში იწყება, როდესაც იგი გარე ძალებს დახმარებას სთხოვს საკუთარი განზრახვის განსახორციელებლად.

ეს ძალები მიუხედავად იმისა თუ რა სახელით მოიხსენიებენ მათ, განიხილება როგორც ადამიანისთვის უცხო, წმინდა სიძულვილის კონცენტრაციად.

ამ დროს ადამიანი იღებს დამანგრეველი ენერგიის ერთგვარ „ნაკადს“, რომელიც ერწყმის მის საკუთარ სიძულვილს. განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება ამ შერწყმის შინაგან შეგრძნებასა და გაძლიერებას.

აღსანიშნავია ისიც რომ ასეთი მდგომარეობა არ უნდა გაიგივდეს შეპყრობილობასთან. მიუხედავად გარკვეული მსგავსებისა, ისინი განსხვავებულ მოვლენებად არის წარმოდგენილი.

ადამიანის სიძულვილი ყოველთვის რაიმე მიზეზით არის გამოწვეული. სწორედ ეს მიზეზი დამანგრეველ ძალას აძლევს საწყის ფორმას და საშუალებას აძლევს, ჯერ კიდევ ბუნდოვნად, მაგრამ მაინც „დაინახოს“ თავისი მიზანი ანუ მსხვერპლი.

ენერგიების შერწყმის შედეგად წარმოიქმნება ერთგვარი „ცოცხალი არსება“, რომელსაც არსებობისთვის მუდმივი ენერგია სჭირდება.

ამ ენერგიის წყაროდ მიიჩნევა:

• საკუთარ თავში სიძულვილის შეგნებულ შენარჩუნებას;

• მსხვერპლის მიმართ ძლიერი ემოციური რეაქციების განმეორებით განცდას;

• წყევლის მიზეზის მნიშვნელობის მუდმივ გააზრებას;

• განსაკუთრებით კი — მსხვერპლის რაც შეიძლება მკაფიო და დეტალურ ვიზუალიზაციას.

რაც უფრო ზუსტად წარმოუდგენია ადამიანს მსხვერპლი, მით უკეთ „ხედავს“ მას ეს წარმოსახვითი ძალაც. ამიტომ ყველაზე ზუსტი ვიზუალიზაცია წარმატების მთავარ პირობად არის მიჩნეული.

შემდეგ, საკუთარი შინაგანი განცდების საფუძველზე, ადამიანმა უნდა განსაზღვროს, მზად არის თუ არა როგორც თვითონ, ისე მის მიერ „გაზრდილი“ ძალა საბოლოო ეტაპისთვის.

თუ იგი გრძნობს, რომ პროცესი ჯერ არ დასრულებულა, საჭიროა მუშაობის გაგრძელება. ამის ფორმა სხვადასხვა გარემოებაზეა დამოკიდებული.

თუ კი წყევლა უკვე მზად არის, შესაძლებელია ორი გზის გამოყენება:

• თავად მიმართოს იგი მსხვერპლისკენ;

• ან კვლავ მიმართოს „ბნელს“, რათა მან წარმართოს ეს ძალა მიზნისკენ.

არჩევანი ასევე დამოკიდებულია გამოყენებულ მეთოდზე. მაგალითად, თუ გამოიყენება სიმბოლური საგნები — ვოლტი (ფიგურა), თმა, ფრჩხილები, ფოტოსურათი ან სისხლი — შესაძლოა დამატებითი მიმართვა აღარ იყოს საჭირო.

მას შემდეგ, რაც წყევლა მიზანს მიაღწევს, მისი განვითარების რამდენიმე ვარიანტი არსებობს.

თუ მსხვერპლის დაცვა სუსტია, იგი საბოლოოდ განადგურდება და მისი სიცოცხლე დასრულდება.

თუ დაცვა ძლიერია, მაშინ, ამ წარმოდგენის თანახმად, წყევლა თავდაპირველად სწორედ ამ დაცვას უტევს. ეს პროცესი, შეიძლება გამოვლინდეს შემდეგი ნიშნებით:

• ენერგიის მკვეთრი დაქვეითება;

• ხშირი ავადმყოფობა;

• ემოციური არასტაბილურობა;

• მეგობრების დაკარგვა;

• სამსახურის დაკარგვა;

• მძიმე შემთხვევებში — სუიციდური ფიქრები ან სუიციდი.

ამ ოკულტური თეორიის მიხედვით, წყევლის ძალა დამოკიდებულია ორ ძირითად ფაქტორზე:

• იმ ადამიანის შესაძლებლობებზე, ვინც მას ახორციელებს;

• და მისი სურვილისა და განზრახვის ინტენსივობაზე.

ამგვარად წყევლის ეფექტიანობა წარმოდგენილია, როგორც პიროვნული უნარებისა და ძლიერი შინაგანი მოტივაციის ერთობლივი შედეგით.

MAGAMON DAGON

მეგობრებო თამამად დააკომენტარეთ და სხვებსაც გადაუზიარეთ

#მაგია #შავიმაგია #თეთრიმაგია #რიტუალები #მკითხაობა #სპირიტიზმი #თილისმები #დამცავირიტუალები #ამულეტები #დემონები #ანგელოზები #სულები #არხონტები #კაბალა #შამანიზმი #ვუდუ #ჯადოები #წყევლა #ავითვალი #მთვარისდღეები #მთვარისკალენდრი #ლოცვები #ჯადოსმოხსნა #წყევლისმოხსნა #ვიდეოგაკვეთილები #ონლაინრიტუალები #პარანორმალურიმოვლენები #რუნები #დამწერლობები #ყველაფერი #magamon #magamondagon #magamonmassimodagon #all #global #world

@გამომწერები @ყველა @followers