კლასიკური ნეკროტიკა
Обновлено: 15 авг.
შესავალი:
ნეკროტიკა — ტექსტის ავტორისეული განსაზღვრებით, არის სიკვდილის მაგია; მაგიის მიმართულება, რომელიც შეისწავლის ნეკროსამყაროს, მის გამოვლინებებსა და მასთან ურთიერთქმედების შესაძლებლობებს.
შესავალი
ნებისმიერი მაგიური მიმდინარეობის შესწავლა გარკვეულ სირთულეებთან არის დაკავშირებული და იმის მტკიცება, რომ მრავალრიცხოვან მიმდინარეობათაგან რომელიმე სხვებზე უფრო საშიშია, არასწორი მიდგომა იქნებოდა. თუმცა, იმის აღნიშვნა, რომ მაგიის საფუძვლიანი შესწავლა ყველასთვის ხელმისაწვდომი არ არის, ნამდვილად მნიშვნელოვანია.
განსაკუთრებით ბოლო პერიოდში მაგიური განათლებისა და თვითგანათლების იდეები ფართოდ და ხშირად ზედაპირულად ვრცელდება. ამასთან, ყველა ადამიანი, რომელიც ამ ტექსტს წაიკითხავს, მზად არ არის მსგავსი პრაქტიკისთვის. თუმცა ავტორი აქ აკრძალვებზე საუბარს არ აპირებს და მხოლოდ გარკვეული რეკომენდაციების ჩამოყალიბებას ცდილობს — შესაძლოა, მკითხველმა თავად გააცნობიეროს მათი მნიშვნელობა, შესაძლოა კი — ვერა.
უპირველეს ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს, რომ ტექსტის ავტორის პოზიციით, მაგიის სრულფასოვანი დამოუკიდებლად შესწავლა შეუძლებელია. ეს, თავის მხრივ, არ ნიშნავს, რომ ადამიანს, რომელმაც მასწავლებლის ან ოსტატის მოძებნა ვერ შეძლო, მაგიის შესწავლის შესაძლებლობა საერთოდ არ ექნება. თუმცა, ავტორის მიხედვით, მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებლად სწავლა პრობლემურია, რადგან ასეთ შემთხვევაში არსებობს ილუზიებში, მცდარ წარმოდგენებსა და თვითშთაგონებაში ჩაძირვის საფრთხე.
ამიტომ, სულ მცირე, საჭიროა თანამოაზრე ან პრაქტიკის პარტნიორი, ხოლო კიდევ უფრო სასურველია ოთხი ადამიანისგან შემდგარი ჯგუფი — ადამიანი ან ჯგუფი, რომელიც პრაქტიკული საქმიანობის პროცესში განხორციელებული მოქმედებებისა და შედეგების კონტროლში დაგეხმარებათ.
ნებისმიერი მაგიური მიმდინარეობის საფუძვლად ავტორი მიიჩნევს თვითკონტროლს, რადგან, მისი შეხედულებით, მხოლოდ საკუთარი თავის მართვის შესწავლის შემდეგ არის შესაძლებელი სხვა ობიექტზე ან ადამიანზე კონტროლის დამყარების მცდელობა.
ინიციაცია
სწავლება იწყება რიტუალური სიკვდილის რიტუალით. ტექსტის თანახმად, აღნიშნული რიტუალის მიზანია დამწყები ნეკრომაგის ცნობიერების შეცვლა და მისთვის არასაჭირო ენერგეტიკული კავშირებისგან გათავისუფლება.
ნეკრომაგის მიერ განსავითარებელი პირველადი უნარები
ექსტრასენსორული აღქმა
ტექსტის მიხედვით, ნეკრომაგიის შესწავლის დასაწყებად დამწყებ ნეკრომაგს კარგად განვითარებული უნდა ჰქონდეს ე.წ. „ფაქიზი სიბრტყეების“ აღქმის უნარი, სულ მცირე, ვიზუალური და კინესთეტიკური აღქმის მიმართულებით.
ენერგიის დანახვისა და მისი მიმართულების მართვის უნარების სათანადოდ დაუფლების გარეშე, ავტორის მიხედვით, ნეკრომაგიის შესწავლა მხოლოდ თეორიულ დონეზეა შესაძლებელი.
დამწყებ ნეკრომაგს უნდა შეეძლოს ენერგიის კონცენტრაციის აღქმა, როგორც საკუთარი ძალისხმევით წარმოქმნილი, ისე გარეგანი წყაროდან მომდინარე კონცენტრაციისა — მაგალითად, სხვა ადამიანის ენერგეტიკული კონცენტრაციის ან სულების.
შენიშვნა ტერმინზე: „ფაქიზი სიბრტყე“ (тонкий план) და მასთან დაკავშირებული „ენერგიის აღქმა“ აქ წარმოდგენილია როგორც ეზოთერული კონცეფციები და არა როგორც თანამედროვე ფიზიკის ან ნეირომეცნიერების მიერ დადასტურებული ფენომენები.
პიროვნული ძალა
ძალა — ტექსტის ავტორისეული განმარტებით, არის ნეკრომაგის უნარი, თავდაპირველად მართოს საკუთარი თავი, ხოლო შემდგომ — მის გარშემო არსებული გარემო.
ტექსტის მიხედვით, ადამიანის ცნობიერება ემოციებისა და აზროვნების პროცესების საშუალებით მუდმივად წარმოქმნის ენერგიას. რაც უფრო ინტენსიურია განცდილი ემოცია, მით უფრო მეტი ენერგია წარმოიქმნება ცნობიერების მიერ.
დამწყები ნეკრომაგი სწავლობს საკუთარი ემოციების მართვას, მათ შინაგანად შეკავებას და ამ გზით ენერგიის დაგროვებას. ძალის მიღების ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითად ტექსტში მოყვანილია თავშეკავების სხვადასხვა ფორმა (იხ. „ჯადოქარ სტომენოვის პროტოკოლები“).
სხეულისგარე მდგომარეობები
ტექსტის თანახმად, სრულფასოვანი ნეკრომაგი დარწმუნებით უნდა ფლობდეს ე.წ. სხვა სამყაროებში საკუთარ „ფაქიზ სხეულებში“ გადასვლის შესაძლებლობას.
ეს წარმოდგენა მიეკუთვნება ოკულტურ ტრადიციებს და არ წარმოადგენს თანამედროვე მეცნიერების მიერ დადასტურებულ ფიზიოლოგიურ ან ფიზიკურ მოვლენას.
ნეკროძალა
ნეკროძალა — ტექსტში წარმოდგენილია როგორც რღვევისა და დაშლის ენერგია, რომელიც საზიანოდ მოქმედებს ყველა ცოცხალ არსებაზე.
ავტორის თანახმად, დამწყები ნეკრომაგი ავითარებს მის მიმართ წინააღმდეგობის უნარს ან იყენებს დაცვის მექანიზმებს. ნეკრომაგს უნდა შეეძლოს ნეკროძალის შეგრძნება და მისი მიმართულების მართვა.
ინიციაციის გავლის შემდეგ, ტექსტის მიხედვით, დამწყები ნეკრომაგი დიდ დროს ატარებს გვამებთან და/ან იმ ადგილებში, სადაც, ოკულტური წარმოდგენით, ნეკროძალის გამოვლინებები შეინიშნება. ასეთ ადგილებად დასახელებულია ბრძოლისა და მკვლელობის ადგილები, სასაფლაოები, მიტოვებული ტერიტორიები და სხვა მსგავსი სივრცეები.
ამ პროცესის მიზნად სახელდება ამგვარი ადგილების, მათი საზღვრებისა და მათთან დაკავშირებული „ნეკროძალის“ აღქმის უნარის განვითარება.
ნეკროსხეულის შექმნა
ნეკროსხეული — ტექსტის მიხედვით, ერთ-ერთი „ფაქიზი სხეულია“, რომელიც ნებელობითი და რიტუალური მოქმედებების შედეგად გარდაიქმნება ნეკრომაგის ბუნებრივ დამცავ გარსად.
ავტორის კონცეფციით, ეს „ფაქიზი სხეული“ გარდაცვლილი ადამიანის სხეულის მსგავსია.
ნეკროსხეულის შექმნა ტექსტში წარმოდგენილია როგორც ნეკროძალის დამანგრეველი ზემოქმედებისგან დაცვის ერთ-ერთი მეთოდი.
სიტყვიერი ფორმულები
სიტყვიერი ფორმულა — ტექსტის მიხედვით, მაგის ნების გამოხატულებაა. მისი ეფექტურობა დამოკიდებულია იმ ნეკრომაგის „ძალაზე“, რომელიც მას წარმოთქვამს.
თანამედროვე ფორმულები, ავტორის მიხედვით, მოკლე და ლაკონურია და აუცილებლად უნდა იწვევდეს შესაბამის შინაგან ფსიქოლოგიურ გამოხმაურებას თავად ნეკრომაგში.
ფორმულის წარმოთქმას ყოველთვის ახლავს იმ მოვლენების ვიზუალური წარმოდგენა, რომელთა შესახებაც ფორმულაშია საუბარი.
სიტყვიერი ფორმულების შედგენისას ნეკრომაგი იყენებს ძველ ენებს, როგორც წესი, მის მიერ არჩეული ნეკროტიკული ტრადიციის შესაბამის ენას.
ტექსტის ავტორის მოსაზრებით, ძველი ენები უფრო ახლოს დგას საგნების „ჭეშმარიტ მნიშვნელობასთან“. შესაბამისად, ამ ენების გამოყენებით, მისი აზრით, ფორმულას ემატება ძალა როგორც ბგერითი წარმოთქმის, ისე ძველ, მაგიურ ეგრეგორებთან დაკავშირების გზით.
სიტყვიერი ფორმულების წარმოთქმისას ნეკრომაგი იყენებს ხმის მოდულაციებს. ნეკრომანტიულ პრაქტიკაში ძირითად მოდულაციად ტექსტი ასახელებს ე.წ. „გველის ხმას“.
ამ მოდულაციის დროს სიტყვები წარმოითქმის შიშინის მსგავსი ჟღერადობითა და შეკუმშული ხორხით, ხოლო თანხმოვანი ბგერები გაწელილად გამოითქმის.
შელოცვები
ფორმის მიხედვით, შელოცვა ჩვეულებრივ ორი, დაახლოებით თანაბარი ნაწილისგან შედგება.
პირველ ნაწილში განისაზღვრება ზემოქმედების ობიექტი და ის, თუ ვის ან რას უნდა შეეხოს მოქმედება.
მეორე ნაწილში მაქსიმალურად მკაფიო და ინტენსიური ფორმით არის აღწერილი სასურველი შედეგი, რომელიც ამ ზემოქმედებას უნდა მოჰყვეს.
მაგიური ფორმულა / შელოცვის ტექსტი
შელოცვის პირველ ნაწილში ხდება ძალისადმი მიმართვა და განისაზღვრება მისი მოქმედების ობიექტი.
მეორე ნაწილში კი მაქსიმალურად მკაფიო და გამომსახველი ფორმით აღიწერება სასურველი შედეგი.
ტერმინოლოგიური შენიშვნა: ორიგინალში ბოლო აბზაცის სათაური („Заклинания“) და წინა ქვეთავის („Заговоры“) აღწერა ერთმანეთთან მნიშვნელობრივად ძალიან ახლოს არის. ამიტომ ქართულ თარგმანში მათი განსხვავება პირობითად შევინარჩუნე: „შელოცვა“ და „მაგიური ფორმულა/შელოცვის ტექსტი“. ეს აუცილებელია, რადგან რუსულ ოკულტურ ლიტერატურაში заговор, заклинание, формула და обряд ყოველთვის ერთი და იმავე მნიშვნელობით არ გამოიყენება.
სიკვდილის ნიშნები
სიკვდილის ნიშნები წარმოადგენს ნეკრომაგის ნების გრაფიკულ გამოხატულებას. დამწყები ნეკრომაგი, როგორც წესი, იყენებს მის მიერ არჩეული ტრადიციისთვის დამახასიათებელ, უკვე არსებულ ნიშნებს. გამოცდილი ნეკრომაგი კი, ტექსტის მიხედვით, საკუთარი ნიშნების შექმნასაც შეძლებს, რომლებიც ხშირად უფრო ეფექტურად მიიჩნევა, რადგან კონკრეტული ნეკრომაგის პირად ნებასა და ცოდნას გამოხატავს.
ნეკროტიკის მფარველი ძალები
ნეკრომაგიას, ტექსტის თანახმად, მრავალი ღვთაება მფარველობს. პრაქტიკაში წარმატების მისაღწევად ნეკრომაგი ცდილობს მოიპოვოს იმ მფარველი ღვთაებების კეთილგანწყობა და მხარდაჭერა, რომლებიც მის მიერ შესწავლილ ნეკრომაგიურ ტრადიციას უკავშირდება.
რიტუალური საგნები
რიტუალური საგნები, ტექსტის მიხედვით, მათში ჩადებულ ენერგიას გარკვეული, წინასწარ განსაზღვრული თვისებების შესაბამისად მოდულირებენ, ანუ ცვლიან ან მიმართულებას აძლევენ.
რიტუალური საგნების მინიმალურ კომპლექტში შედის:
საკურთხეველი;
რიტუალური დანა;
თასი;
კვერთხი;
ამულეტი;
სახარჯი მასალები — სანთლები და საკმეველი.
ნეკროსკოპია
ნეკროსკოპია — ტექსტში განისაზღვრება როგორც გარდაცვლილთა სამყაროდან ინფორმაციის მიღების პროცესი.
სიკვდილის ძალის ადგილების მონახულება
ნეკროსკოპიის უმარტივეს მაგალითად ტექსტში მოყვანილია სასაფლაოს მონახულება, რომლის მიზნად დასახელებულია გარემოს „ენერგეტიკის“ შესწავლა და მის „ბინადრებთან“ კონტაქტის დამყარება.
თანამედროვე ნეკრომაგის ერთ-ერთ უნარად ტექსტი მიიჩნევს სიკვდილის ძალის მქონე ადგილების საზღვრების აღქმის შესაძლებლობას.
ნეკროსპირის მონახულება
ნეკროსპირი — ტექსტის მიხედვით, არის სამყარო ან რეალობის სიბრტყე, რომლის საფუძველსაც სიკვდილი წარმოადგენს. ასეთ სივრცეებად მოიაზრება როგორც საიქიო სამყაროები, ისე სრულიად დამოუკიდებელი, ცალკე არსებული სიბრტყეები.
ნეკროსკოპიის უფრო რთულ და სახიფათო ფორმად ტექსტი მიიჩნევს სხეულისგარე გამოცდილებას, რომლის მიზანიც ნეკროსპირის შესწავლაა.
ნეკროტიკული არსებების განდევნა და განადგურება
ნეკროტიკული არსებების განდევნისა და განადგურების ცოდნა და უნარები, ტექსტის თანახმად, თითოეული ნეკრომაგის მომზადების აუცილებელი ეტაპია.
განდევნა შეიძლება განხორციელდეს როგორც ნებისმიერი აქტით, ისე ეგრეგორისადმი მიმართვის საშუალებით.
არსებების განადგურება მოიცავს რამდენიმე მეთოდს:
განსვენებას;
დატყვევებას/ჩაკეტვას;
გაფანტვას.
გამოძახებები
ნეკროტიკულ არსებებთან ურთიერთობა ტექსტში ნეკრომაგიის განუყოფელ ნაწილად არის წარმოდგენილი. გამოძახება მათთან კომუნიკაციის ერთ-ერთ ძირითად საშუალებად მიიჩნევა.
უმარტივესი ფორმის გამოძახებები უშუალოდ სასაფლაოზე ტარდება და შეიძლება განხორციელდეს რიტუალური საგნების მინიმალური კომპლექტის გამოყენებით.
ტექსტის მიხედვით, გამოძახებას ყოველთვის თან ახლავს ცნობიერების მკვეთრად შეცვლილ მდგომარეობაში შესვლა, რაც შეიძლება განხორციელდეს როგორც ნებისყოფის მეშვეობით, ისე რიტუალური მოქმედებების დახმარებით.
დამხმარე სულები
დამხმარე სული ეწოდება სულს, რომელსაც ნეკრომაგი გარკვეული მეთოდით საკუთარ თავთან აკავშირებს, რათა შემდგომში საკუთარი მიზნებისთვის გამოიყენოს ამ სულთან დაკავშირებული შესაძლებლობები.
ტექსტის მიხედვით, დამხმარე სულის მოპოვების ორი ძირითადი მეთოდი არსებობს:
1. რიტუალური მკვლელობა — პროცესი, რომლის დროსაც არსება სიკვდილის ადგილთან ან კონკრეტულ საგანთან დაკავშირებულად მიიჩნევა. ტექსტში ასევე აღწერილია რიტუალური წამების გამოყენება, რომლის მიზნადაც მსხვერპლის მიერ საკმარისი ენერგიის დაგროვება და ცნობიერების დონის ამაღლება სახელდება, რათა გარკვეული პერიოდის გასვლის შემდეგ მისი „დაშლა“ არ მოხდეს.
2. უკვე არსებული გარდაცვლილი არსების გაძლიერება. ამისთვის, ტექსტის მიხედვით, ყველაზე ხშირად გამოიყენება მსხვერპლშეწირული სისხლი და გარდაცვლილი სხეულის ნაწილები — ჩვეულებრივ, თავის ქალა, ზოგჯერ ხერხემალი და სხვა მსხვილი ძვლები.
ორივე შემთხვევაში გამოიყენება:
1. დამცავი წრის შექმნა — სამყაროსგან იზოლაციისა და იმ „ენერგეტიკული ნაკადებისგან“ დაცვის მიზნით, რომლებმაც შესაძლოა რიტუალის შესრულებას ხელი შეუშალოს; აგრეთვე ღმერთების, დემონებისა და ანგელოზების ინვოკაცია, დახმარების მიღების მიზნით.
2. დამორჩილების ნიშნები — ამისთვის, ჩვეულებრივ, გამოიყენება ცოცხალი არსების „არსის ნიშანი“ (რასაც ტექსტი „სულის ვოლტს“ უწოდებს), ასევე დამაკავშირებელი ნიშნები — ძალის ნიშნები, რომლებიც, როგორც წესი, ღმერთების, დემონებისა და ანგელოზების ბეჭდებს წარმოადგენს — და/ან დამორჩილების შელოცვები.
საბრძოლო ნეკრომაგია
ადამიანის განადგურება, ტექსტის თანახმად, უპირველესად გულისხმობს ცნობიერებასთან მუშაობის უნარს, როგორც საკუთარ, ისე სხვა ადამიანის ცნობიერებასთან.
ამის მაგალითად მოყვანილია „სიკვდილის კოდთან“ მუშაობის უნარი. ტექსტის ავტორი მიიჩნევს, რომ ნეკრომაგს სიკვდილის კოდთან მუშაობა სხვა მაგებზე უკეთ შეუძლია.
სიკვდილის კოდი ტექსტში განისაზღვრება როგორც ადამიანის ქვეცნობიერში ჩადებული პროგრამა, რომლის მიზნადაც მისი სიკვდილისკენ მიყვანა სახელდება. ავტორის მიხედვით, ეს პროგრამა ევოლუციის პროდუქტია.
სიკვდილის კოდის აქტივაცია, ტექსტის თანახმად, შესაძლებელია როგორც პირდაპირი ნებისყოფითი ზემოქმედებით, ისე რიტუალის საშუალებით.
წყევლის შესახებ
ტექსტის მიხედვით, წყევლის ეფექტურობა მთლიანად დამოკიდებულია ნეკრომაგის მიერ შექმნილი მენტალური ზემოქმედების ინტენსივობაზე, რომელიც, თავის მხრივ, განისაზღვრება ემოციური დაძაბულობის ხარისხით.
წყევლის ფორმულა ისე უნდა იყოს ჩამოყალიბებული, რომ მისი წარმოთქმისას ნეკრომაგში არსებული შინაგანი განცდები მაქსიმალური ინტენსივობით გამოიხატოს.
რიტუალები
ტექსტის თანახმად, თუ ნეკრომაგს აქვს საკმარისი რაოდენობის ენერგია და ობიექტზე — ანუ „მსხვერპლზე“ — კონცენტრაციისა და „მორგების“ ხარისხი საკმარისად მაღალია, ენერგეტიკული იმპულსი აღწევს ობიექტის „ენერგეტიკულ სისტემაში“ და ააქტიურებს „სიკვდილის კოდს“.
ნეკრომაგის განზრახვა და ობიექტზე კონცენტრირება მას საშუალებას აძლევს, მოახდინოს ზემოქმედების ობიექტზე „მორგება“ და, რიტუალურ-ნებისყოფითი მოქმედების — კერძოდ, ობიექტის „ვოლტზე“ ზემოქმედების — საშუალებით „სიკვდილის კოდის“ გააქტიურება.
ტექსტის მიხედვით, თუ გამოიყენება სასაფლაოს მიწა, ძვლები, კუბოს ლურსმნები ან ნეკროძალით გაჯერებულად მიჩნეული სხვა მასალა, ნეკრომაგის განზრახვასთან ერთად ობიექტისკენ მიმართული არხით დამატებით გადაიცემა „ნეკროძალაც“, რომელიც ნებისყოფით ზემოქმედებას აძლიერებს.
თუ რიტუალის შესრულებისას ნეკრომაგს ხელთ აქვს ობიექტის სხეულის ნაწილი ან ტანსაცმელი, რომელიც მის „ენერგეტიკულ კვალს“ შეიცავს, ტექსტის მიხედვით, ზემოქმედების ეფექტურობა იზრდება, რადგან არხის შექმნას ნაკლები ძალისხმევა სჭირდება.
ტერმინოლოგიური შენიშვნა: „ენერგეტიკული არხი“, „ენერგეტიკული კვალი“, „ნეკროძალა“ და „სიკვდილის კოდი“ ამ ტექსტში ოკულტური თეორიის ცნებებია და არა თანამედროვე მეცნიერებაში დადასტურებული მექანიზმები.
სუფთა ძალა
ტექსტის მიხედვით, გამოცდილ ნეკრომაგს შეუძლია ობიექტისთვის ზიანის მიყენება ან მისი განადგურება მხოლოდ ცნობიერების კონცენტრაციის საშუალებით.
საჭირო რაოდენობის ენერგიის არსებობის შემთხვევაში, ნეკრომაგი შედის სამუშაო მდგომარეობაში, ახდენს კონცენტრირებას „მსხვერპლზე“ და შემდეგ განახორციელებს წინასწარ განსაზღვრული, ანუ „დაპროგრამებული“, ენერგიის გამონთავისუფლებას.
დაცვის სხვადასხვა მეთოდი
ველის განვითარება და გამკვრივება
ენერგეტიკული სისტემის განვითარების და ენერგიის კონცენტრაციაზე ორიენტირებული სავარჯიშოების საშუალებით ნეკრომაგი, ტექსტის მიხედვით, ავითარებს საკუთარ ენერგეტიკულ ველს. ეს მას საშუალებას აძლევს არა მხოლოდ უფრო ეფექტურად იმუშაოს, არამედ უკეთ დაიცვას თავი მტრული გარე ზემოქმედებისგან.
„მოვლის“ მეთოდები
ეს მეთოდები გულისხმობს საკუთარ ენერგეტიკულ სისტემასა და ცნობიერებაში ცვლილებების შეტანას, რაც, ტექსტის მიხედვით, ართულებს სხვა სუბიექტისთვის ნეკრომაგზე კონცენტრაციისა და მორგების შესაძლებლობას.
ჩანაცვლების მეთოდები
ეს გულისხმობს საკუთარი თავის სხვა ადამიანთან ან ობიექტთან იდენტიფიცირებას, რათა ზემოქმედების სამიზნედ ის სუბიექტი ან ობიექტი იქცეს, რომელთანაც ნეკრომაგმა საკუთარი თავი გააიგივა.
ეგრეგორული დაცვა
სხვადასხვა ეგრეგორთან დაკავშირების საშუალებით ნეკრომაგი, ტექსტის მიხედვით, იღებს დამატებით ენერგიას და ასევე შეუძლია საკუთარი ენერგეტიკული მდგომარეობის გარდაქმნა დასახული მიზნების მისაღწევად.
ბიოენერგეტიკული დაცვის მეთოდები
ეს მეთოდები გულისხმობს ყურადღების კონცენტრირებას ენერგეტიკული ველის ცალკეულ უბნებზე ან მთლიან ველზე, მისი დროებითი გამკვრივებისა და გარე ზემოქმედებისგან დაცვის მიზნით.
ტექსტის მიხედვით, ამგვარად შექმნილი დაცვა ვერ გაუძლებს უფრო ძლიერი მაგის მიერ განხორციელებულ გარე ზემოქმედებას.
რიტუალური მაგიის მეთოდები
რიტუალური მაგიის მეთოდები მოიცავს რიტუალებს, რომლებიც სხვადასხვა ეფექტის შექმნას ემსახურება, მათ შორის:
საკუთარი ენერგეტიკული მდგომარეობის ცვლილებას;
ეგრეგორული დაცვის შექმნას;
არსებითი/სუბიექტური დაცვის ჩამოყალიბებას;
„მოვლის“ მეთოდებს;
ჩანაცვლების მეთოდებს.
სამეცნიერო შენიშვნა: მთელი ეს მონაკვეთი წარმოადგენს ნეკრომაგიის ოკულტურ მოდელს. მასში გამოყენებული ისეთი ცნებები, როგორიცაა „ნეკროძალა“, „ენერგეტიკული ველი“, „ეგრეგორი“, „სიკვდილის კოდი“ და „ენერგეტიკული არხი“, მოცემულია ავტორის ეზოთერული სისტემის ფარგლებში და არ უნდა იქნეს გაგებული როგორც თანამედროვე ბიოლოგიის, ფიზიკის, ფსიქოლოგიის ან მედიცინის მიერ დადასტურებული სამეცნიერო მექანიზმები.
არსებობს მაგიის მრავალი სახეობა, ანუ, როგორც თავად მაგები უწოდებენ, მაგიის მრავალი სტილი. თუმცა, ერთ-ერთ ყველაზე ბნელ, საშიშ და ამავდროულად უძველეს მიმართულებად სამართლიანად მიიჩნევა ნეკრომაგია — სიკვდილის მაგია.
ჩვეულებრივი მაგის შესაძლებლობები, რომელმაც ამ სფეროს საფუძვლებიც კი არ იცის, ძირითადად მხოლოდ ცოცხალთა სამყაროსა და არაადამიანური არსებებით დასახლებულ სამყაროებზე ვრცელდება. ნეკრომაგს კი, ტექსტის მიხედვით, შეუძლია სიკვდილის ზღვრის მიღმა შეღწევა, რომელიც მისთვის პრაქტიკულად დაუძლეველ დაბრკოლებას არ წარმოადგენს.
თუ ადამიანი ისე გარდაიცვალა, რომ მნიშვნელოვანი ინფორმაციის თქმა ვერ მოასწრო, ავტორის თანახმად, ნეკრომაგისთვის მისი გარდაცვლილი სხეულის „აღდგენა“ და იმ ინფორმაციის გამოკითხვა, რომლის თქმაც მან ვერ შეძლო, მნიშვნელოვან სირთულეს არ წარმოადგენს. ჩვეულებრივ მაგს კი ასეთი რიტუალის შესასრულებლად ათეულობით საათი დასჭირდება.
თუმცა ნეკრომაგიას თავისი ნაკლოვანებებიც აქვს. მაგალითად, ნეკრომაგს არ გააჩნია სამუშაო ველი. ველი, როგორც ასეთი, არსებობს, მაგრამ მისი ჩარჩო — ლოკატორი — მას ვერ აღიქვამს უკიდურესი სისუსტის გამო.
ნეკრომაგის ყველაზე დიდი პრობლემა, ტექსტის მიხედვით, არის უკუქცევითი ზემოქმედება (откат), რომელიც პრაქტიკულად მის ნებისმიერ მოქმედებას ახლავს თან.
ნეკრომაგიის არსისა და იმ მოტივაციის გასაგებად, რომელიც მის პრაქტიკოსს ამოძრავებს, ავტორი ნეკრომაგის განვითარების სამ ძირითად გზას/საფეხურს გამოყოფს.
დაკრძალვის გზა
ეს არის სულთა მბრძანებლის გზა. იგი რამდენიმე ეტაპად იყოფა:
1. სიკვდილის ხილვასთან შეგუება
მარტივად რომ ვთქვათ, მოსწავლემ უნდა შეძლოს გარდაცვლილი ადამიანის სხეულის ხილვასთან ფსიქოლოგიური შეგუება.
2. გარდაცვლილის უკანასკნელი განცდების აღქმა
ამ ეტაპზე მოსწავლე სწავლობს გარდაცვლილის მიერ განცდილი უკანასკნელი შეგრძნებების ამოცნობას.
3. გარდაცვლილის სულის უშუალო გამოძახება
შემდეგი ეტაპია გარდაცვლილის სულის უშუალო გამოძახება.
4. სულის შეკავშირება
ე.წ. შეკავშირების ეტაპზე მოსწავლე სწავლობს სულის დამორჩილებასა და საკუთარ ნებაზე დაქვემდებარებას.
5. განადგურება
შემდეგი ეტაპია განადგურება. ავტორი ამ ეტაპის დამატებით განმარტებას საჭიროდ აღარ მიიჩნევს.
ფერფლის გზა
ეს არის სამყაროებს — ჩვენს სამყაროსა და ნეკროსამყაროს — შორის არსებული საზღვრის მართვის ხელოვნება.
ამ მიმართულების შესწავლისას მაგი სწავლობს აღნიშნული საზღვრის მისთვის სასურველი მიმართულებით გადაადგილებას.
ამ გზის უპირატესობად ტექსტი მიიჩნევს გარდაცვლილთა სამყაროსთან ურთიერთობის შესაძლებლობას ნეკრომაგიის უფრო მძიმე ფორმების გამოყენების გარეშე.
ასევე აღარ არსებობს აუცილებლობა, რაიმე ინფორმაციის მისაღებად უშუალოდ ნეკროსამყაროში გადავიდეს.
სწავლება იწყება ნეკროსამყაროს „დანახვისა“ და „მოსმენის“ უნარის განვითარებით, მასში უშუალოდ შესვლის გარეშე.
ამ მიმართულების უმაღლეს საფეხურად კი მიიჩნევა სამყაროებს შორის საზღვრების გადაადგილების უნარი.
ძვლების გზა
ამ გზას ირჩევენ ისინი, ვისაც სურთ გარდაცვლილი ადამიანების ფიზიკურ ნაშთებზე კონტროლის მოპოვება.
ტექსტის მიხედვით, მათ შეუძლიათ ნეშტისთვის ენერგიის გადაცემა მისი „გასაცოცხლებლად“ ან „ასაყენებლად“. თუმცა ავტორი აღნიშნავს, რომ ეს უფრო სიცოცხლის პაროდიული იმიტაციაა, ვიდრე ნამდვილი სიცოცხლე.
სწავლება იწყება ადამიანის ანატომიის საფუძვლების შესწავლით, რის შემდეგაც მოსწავლე თანდათან ეუფლება სხეულსა და სულს შორის კავშირის შესახებ წარმოდგენილ „საიდუმლოებებს“.
უმაღლეს საფეხურებზე მოსწავლე სწავლობს ცოცხალ სხეულებში სულზე მანიპულირებას, საბოლოოდ კი — ცოცხალი სულისა და სხეულის კავშირის გაწყვეტის ხელოვნებას.
ნეკრომაგიის საფუძვლები
თუმცა ეს ყველაფერი განკუთვნილია მათთვის, ვინც მიაღწევს იმ საფეხურს, როდესაც ე.წ. „პროფესიის“ არჩევის საკითხი დგება — თუ საერთოდ დადგა, რადგან აღნიშნული დაყოფა საკმაოდ პირობითია.
თავდაპირველად აუცილებელია ზოგადად მაგიის საფუძვლების, ხოლო შემდეგ — უშუალოდ ნეკრომაგიის საფუძვლების დაუფლება.
ავტორი აღწერს ყველაზე ძირითად ტექნიკებს, რომლებითაც თავად დაიწყო სწავლა და აღნიშნავს, რომ მათი უმრავლესობის გამოყენება სხვა „კონცესიების“ ანუ მაგიური მიმართულებების წარმომადგენლებსაც შეუძლიათ.
ენერგიის აღქმა
პირველ რიგში აუცილებელია ენერგიის, როგორც ასეთი, შეგრძნების სწავლა. ამის გარეშე, ავტორის მიხედვით, პრაქტიკული საქმიანობა შეუძლებელია.
საქმე გვაქვს ენერგიის დიდი რაოდენობისა და მრავალფეროვანი ფორმების გამოყენებასთან.
ამასთან დაკავშირებით ავტორი ცდილობს გააქარწყლოს მითი იმის შესახებ, რომ ნეკრომაგი იკვებება შიშის, ტკივილისა და მსგავსი ემოციების ენერგიით.
ტექსტის თანახმად, ასეთ ენერგიასთან ნორმალური მუშაობა შეუძლებელია, რადგან იგი დაუცველი ნეკრომაგის ორგანიზმისთვის დამანგრეველი შეიძლება აღმოჩნდეს. გარდა ამისა, ავტორის მიხედვით, მისი გამოყენების შესაძლებლობებიც შეზღუდულია.
სწავლის საწყის ეტაპზე მიზანს წარმოადგენს კონსტრუქციული ენერგიის აღქმა, რომელიც, ტექსტის მიხედვით, თავად ნეკრომაგში წარმოიქმნება სასაფლაოს მონახულებისას.
ამისთვის ავტორი გვთავაზობს სასაფლაოზე მისვლას და იქ დაგროვილი „ძალის“ შეგრძნებას. ამ პროცესში შესაძლოა გაჩნდეს შიში, დაბნეულობა ან სხვა ემოციური რეაქცია.
შემდეგ რეკომენდებულია ადამიანის ცხოვრების ციკლის წარმოდგენა: ადამიანი იბადება, იზრდება, ბერდება და საბოლოოდ ამ ადგილას — თავის უკანასკნელ გზაზე — აღმოჩნდება.
ავტორი სვამს კითხვას: რატომ კვდება ზოგი ადამიანი შიშით, ზოგი კი სიკვდილს ღიმილით ხვდება?
ტექსტის მიხედვით, პასუხი დამოკიდებულია იმაზე, როგორ იცხოვრა ადამიანმა და რა დატოვა მან საკუთარი ცხოვრების შემდეგ.
შემდეგ რეკომენდებულია წარმოიდგინოთ ადამიანი, რომელიც კვდება იმ განცდით, რომ რაღაც მნიშვნელოვანი დატოვა; შემდეგ კი — ადამიანი, რომელიც შიშითა და ძალადობრივი სიკვდილით გარდაიცვალა.
ავტორი აღნიშნავს, რომ ამ პროცესს დრო უნდა დაეთმოს და არ არის აუცილებელი, ყველა განცდა პირველივე მცდელობისას გაჩნდეს.
მისი აზრით, გარკვეული გამოცდილების დაგროვების შემდეგ შესაძლებელი გახდება სხვადასხვა საფლავს შორის არსებული განსხვავების შეგრძნება.
ზოგიერთ საფლავთან ადამიანს შეიძლება მოუნდეს შეჩერება, მარმარილოს ქვაზე ხელის გადასმა და კითხვა:
„ვინ ხარ შენ, ვინც აქ ჰპოვე სიმშვიდე? რა დატოვე საკუთარ შემდეგ?“
სხვა საფლავებთან მიახლოების სურვილი კი, პირიქით, შესაძლოა საერთოდ არ გაჩნდეს. ავტორი აღწერს ასეთ ადგილებთან დაკავშირებულ სუბიექტურ განცდას, თითქოს ჰაერი დამძიმებულია და მუდმივად რაღაც მოულოდნელს ელოდები.
თუმცა, ტექსტის მიხედვით, ამ ეტაპზე ასეთ ადგილებთან მიახლოება საჭირო არ არის და შესაძლოა საშიშიც იყოს, რადგან ავტორის ოკულტური მოდელის მიხედვით, იქ შესაძლოა აგრესიული არსებები არსებობდნენ.
შემდგომ ეტაპებზე, ავტორის თანახმად, ასეთი გამოცდილება მაინც საჭირო გახდება ფარებისა და დამცავი გარსების შესამუშავებლად, რომელთა გარეშე ნეკრომაგი დიდხანს ვერ იარსებებს.
ტექსტი ირონიულად მიმართავს მათ, ვისაც სიკვდილის არ ეშინია ან მას უგულებელყოფს: ნეკრომაგიის პრაქტიკაში, ავტორის აზრით, თვითდაჯერებულობასა და დაუფიქრებელ სიმამაცეს ადგილი არ აქვს.
სასაფლაოსთან ურთიერთობის შემდგომი ეტაპი
პირველი ტიპის საფლავებთან ურთიერთობის შემდეგ, ტექსტის მიხედვით, ჩნდება ამაღლებული განწყობისა და შინაგანი სიმსუბუქის განცდა; შიში თანდათან ქრება და ადამიანს შემდგომი მოქმედების სურვილი უჩნდება.
ავტორი სწორედ ამ მომენტს მიიჩნევს ენერგიის აღსადგენად ან დასაგროვებლად ხელსაყრელ ეტაპად.
რეკომენდებულია ამ განცდაზე კონცენტრირება, სასაფლაოს „სულებისთვის“ დახმარებისთვის მადლობის გადახდა და შემდეგ ე.წ. დამუხტვის ტექნიკის გამოყენება.
დამუხტვის ტექნიკა ქვემოთ არის აღწერილი, იმ საწყისი ტექნიკების შემდეგ, რომლებიც ენერგიის აღქმაში უნდა დაეხმაროს პრაქტიკოსს.
ავტორი ხაზს უსვამს, რომ ეს ტექნიკები მოცემულია თანმიმდევრული სწავლის პრინციპით: თავდაპირველად ერთი ტექნიკა უნდა იქნეს ათვისებული, შემდეგ — მომდევნო.
შემდეგი სამი ტექნიკა ტექსტში წარმოდგენილია როგორც მაგიური პრაქტიკის საფუძველი, რომლის გარეშე, ავტორის აზრით, ნებისმიერ მაგს, არა მხოლოდ ნეკრომაგს, შემდგომი განვითარება გაუჭირდება.
სავარჯიშოები უნდა შესრულდეს სრულყოფილად. მაგალითად, მესამე ვარჯიშის შესრულება საბოლოოდ უნდა გახდეს მყისიერი და ავტომატური, ყოველგვარი ხანგრძლივი კონცენტრაციის საჭიროების გარეშე, რადგან შემდგომ პრაქტიკოსს წვრილმანებზე კონცენტრაციისთვის დრო აღარ ექნება.
1. რელაქსაცია
სავარჯიშოს შესრულება უმჯობესია მწოლიარე მდგომარეობაში, თუმცა სხეულის პოზიცია შეიძლება ინდივიდუალურად შეირჩეს.
აუცილებელი პირობაა ყველა გამფანტველი ფაქტორის სრული აღმოფხვრა.
დაწექით და დახუჭეთ თვალები.
ყურადღება გადაიტანეთ მარჯვენა ხელზე და შინაგანად გაიმეორეთ ფორმულა:
„ჩემი მარჯვენა ხელი მძიმე და ცხელია.“
ამ დროს ფრაზის „ჩემი მარჯვენა ხელი“ წარმოთქმა უკავშირდება ჩასუნთქვას, ხოლო „მძიმე და ცხელი“ — ნელ ამოსუნთქვას.
ამავდროულად წარმოიდგინეთ, რომ ხელი მართლაც ხდება მძიმე და თბილი.
ფორმულა გაიმეორეთ შვიდჯერ, შემდეგ იგივე პროცედურა შეასრულეთ მარცხენა ხელზე.
მარცხენა ხელისთვის შვიდი გამეორების შემდეგ პროცედურა გადაიტანეთ:
მარჯვენა ფეხზე;
მარცხენა ფეხზე;
ტორსზე.
კისრისთვის ფორმულა გაიმეორეთ სამჯერ, შემდეგ — სახისთვისაც სამჯერ.
აქ იგულისხმება კონკრეტულად სახის კუნთები და არა მთელი თავი.
ამის შემდეგ დარჩით მოდუნებულ მდგომარეობაში დაახლოებით 15–20 წუთის განმავლობაში და დააკვირდით წარმოქმნილ სუბიექტურ შეგრძნებებს.
როდესაც ვარჯიშის დასრულებას გადაწყვეტთ, ადექით, მსუბუქად შეანჯღრიეთ სხეული და სურვილის შემთხვევაში დაიბანეთ სახე ცივი წყლით.
ავტორი რეკომენდაციას იძლევა, რომ ეს სავარჯიშო შესრულდეს მაშინ, როდესაც ადამიანს ძილი არ ერევა, რადგან მისი აზრით, შესაძლებელია ნახევრად შეცვლილ ცნობიერების მდგომარეობაში ჩაძინება და დაუცველ მდგომარეობაში აღმოჩენა.
სამეცნიერო შენიშვნა: აქ აღწერილი მეთოდი ნაწილობრივ ჰგავს აუტოგენური რელაქსაციისა და სხეულის შეგრძნებებზე კონცენტრირების ტექნიკებს, თუმცა ავტორის მიერ მას მინიჭებული „ენერგეტიკული“ და „ასტრალური“ ინტერპრეტაციები სამეცნიერო ფაქტად არ უნდა იქნეს აღქმული.
2. ფსიქიკური მდგომარეობის შეცვლა
„აჩქარება“
მოხერხებულად დაჯექით, ხელები დაიდეთ მუხლებზე, თავი ოდნავ დახარეთ წინ და დახუჭეთ თვალები.
გაიხსენეთ ცხოვრებისეული სიტუაცია ან სხვა მოვლენა, რომლის დროსაც უკიდურესად გაბრაზებული და ემოციურად დაძაბული იყავით.
თანდათან გააძლიერეთ ბრაზისა და შინაგანი დაძაბულობის განცდა, ვიდრე სხეულში მსუბუქი კანკალი ან კუნთოვანი შეკუმშვები არ იგრძნობა.
ამ დროს შეიძლება წარმოიდგინოთ, თითქოს სხეულის შიგნით მძვინვარე, ჩაუქრობელი ალია, რომელიც გარეთ გამოსვლას ცდილობს, გუგუნებს და ძლიერად ვრცელდება.
თუმცა, ავტორი აღნიშნავს, რომ წარმოდგენილი ხატები ინდივიდუალურია და თითოეულ ადამიანს შეიძლება განსხვავებული წარმოსახვითი სურათი ჰქონდეს.
როდესაც ემოციური მდგომარეობა მაქსიმალურ ინტენსივობას მიაღწევს, შეწყვიტეთ მისი ხელოვნურად გაძლიერება და დაიწყეთ დამშვიდება.
„შენელება“
სხეულის პოზიცია იგივე უნდა იყოს, რაც წინა სავარჯიშოს დროს.
წარმოიდგინეთ უკიდურესი ფიზიკური და ფსიქიკური დაღლილობის მდგომარეობა, სრული შინაგანი განზე გადგომა და ისეთი მდგომარეობა, როდესაც არაფრის გაკეთების სურვილი არ გაქვთ.
სახედ გამოიყენეთ მშვიდი, უძრავი ტბა, რომლის ზედაპირს არაფერი არღვევს.
წარმოიდგინეთ, რომ თავად ხართ ეს ტბა — ისევე, როგორც წინა სავარჯიშოში საკუთარ თავს ცეცხლთან აიგივებდით.
კუნთები მაქსიმალურად უნდა მოდუნდეს.
ავტორი ზოგჯერ გვირჩევს მხოლოდ გავიხსენოთ, მაგრამ არ გავიმეოროთ, ძლიერი ალკოჰოლური თრობის მდგომარეობის გამოცდილება.
როდესაც სავარჯიშო დასრულდება, თანდათან დაუბრუნდით აზროვნების ჩვეულებრივ რეჟიმს.
ავტორი განსაკუთრებულად აღნიშნავს, რომ ეს სავარჯიშოები არ უნდა გაერთიანდეს პირველ სავარჯიშოსთან — რელაქსაციასთან.
იდეალურ შემთხვევაში, მიზანია ადამიანმა შეძლოს საკუთარი ფსიქიკური მდგომარეობის რამდენიმე წამში გააქტიურება და დამშვიდება.
კინეტო-ლინგვისტური „ღუზა“
ამისთვის ავტორი გვთავაზობს კინეტო-ლინგვისტური ანკერის („ღუზის“) ტექნიკას.
ტერმინი რთულად ჟღერს, თუმცა ავტორის განმარტებით, მისი მიზანი მარტივია: დაეხმაროს ქვეცნობიერს კონკრეტული ფსიქიკური მდგომარეობის დამახსოვრებაში.
ამისთვის საჭიროა ძალიან მცირე მოქმედება.
როდესაც სასურველ ფსიქიკურ მდგომარეობას მიაღწევთ, წარმოთქვამთ წინასწარ შერჩეულ მანტრას და ამავდროულად თითებს გარკვეულ პოზიციაში აერთიანებთ.
მანტრაც და თითების პოზიციაც თავად პრაქტიკოსმა უნდა განსაზღვროს.
რეკომენდებულია ისეთი მანტრის შერჩევა, რომელიც სამიდან ხუთ ასოს/ბგერას შეიცავს და ადვილად წარმოითქმის. თითების კომბინაცია თავისუფლად შეიძლება შეირჩეს, ოღონდ შემდგომში მისი შეცვლა ან არევა არ უნდა მოხდეს.
მაგალითად, საჭირო ფსიქიკური მდგომარეობის მიღწევისას თითებს წინასწარ განსაზღვრულ პოზიციაში აყენებთ:
ცერა თითები მიმართულია ზემოთ;
საჩვენებელი და შუა თითები მოხრილია მეორე სახსარში;
დანარჩენი თითები გაშლილია.
ამავდროულად წარმოითქმის მანტრა „რაოუმ“.
ტექსტის ავტორის მიხედვით, ამ გზით ქვეცნობიერი იმახსოვრებს როგორც მოქმედებას, ისე შესაბამის ფსიქიკურ მდგომარეობას.
ამასთან, ავტორი ხაზს უსვამს, რომ როგორც მანტრა, ისე თითების პოზიცია თავისუფლად არის შესარჩევი და მთლიანად პრაქტიკოსის არჩევანზეა დამოკიდებული.
ერთადერთი აუცილებელი პირობაა, რომ კონკრეტული მოქმედებისთვის ყოველთვის ერთი და იგივე მანტრა და ერთი და იგივე თითების პოზიცია გამოიყენებოდეს.
სასურველი ფსიქიკური მდგომარეობის სწრაფად მისაღწევად საჭიროა წინასწარ ნასწავლი თითების პოზიციის მიღება და მანტრის წარმოთქმა. ავტორის მიხედვით, ეფექტი ამ შემთხვევაში თითქმის მყისიერი უნდა იყოს.
ყოველდღიური ვარჯიშის პირობებში, ტექსტის თანახმად, ეს კავშირი დაახლოებით ერთი კვირის განმავლობაში მყარდება.
ტერმინოლოგიური შენიშვნა: „ანკერი/ღუზა“ თანამედროვე ფსიქოლოგიურ პრაქტიკაში შეიძლება ასოცირდებოდეს პირობითი ასოციაციისა და ქცევითი სწავლების მექანიზმებთან, თუმცა კონკრეტულად ამ ტექსტში მას ავტორი ოკულტურ-სამყაროსეულ კონტექსტში იყენებს. ამიტომ თარგმანში მისი თავდაპირველი მნიშვნელობა შევინარჩუნე და „კინეტო-ლინგვისტური ღუზა“ გამოვიყენე.
3. ბიოლოგიური ენერგიის მართვა
ამ ტექნიკის შესრულება რეკომენდებულია პირველი ვარჯიშის — რელაქსაციის — დაუფლების შემდეგ.
რელაქსაციის მდგომარეობაში ყოფნისას საჭიროა მარჯვენა ხელის კუნთების მაქსიმალურად ძლიერად დაჭიმვა და ამავდროულად სუნთქვის შეკავება. დაძაბულობა შეინარჩუნეთ დაახლოებით 10 წამის განმავლობაში, შემდეგ კი დაიწყეთ კუნთების მოდუნება მხრიდან მაჯისა და მტევნის მიმართულებით და პარალელურად ამოისუნთქეთ.
მოდუნება არ უნდა იყოს სრული — მაჯისა და მტევნის არეში გარკვეული დაძაბულობა უნდა შეინარჩუნოთ.
ამ დროს, ტექსტის მიხედვით, უნდა გაჩნდეს ძლიერი სითბოს შეგრძნება, რომელიც კონცენტრირებულია ხელისგულსა და თითებში. ეს შეგრძნება უნდა აღიქვათ და დაიმახსოვროთ.
პირველივე მცდელობისას ამის მიღწევა, ბუნებრივია, შეიძლება ვერ მოხერხდეს, თუმცა გარკვეული ვარჯიშის შემდეგ, ავტორის აღწერით, „ენერგიის“ მოძრაობა უფრო აქტიური ხდება და თითების გავლით სხეულის საზღვრებსაც სცდება.
ამის შემდეგ სავარჯიშო უნდა განმეორდეს მეორე ხელზე, აგრეთვე თვალებისა და მზის წნულის მიდამოში. ავტორი აღნიშნავს, რომ თვალებისა და გულმკერდის კუნთების დაძაბვის სწავლა რთულია, თუმცა შესაძლებელია.
ამ ტექნიკების ათვისების შემდეგ შესაძლებელია არხებზე მუშაობის დაწყება. ავტორის მიხედვით, ეს ეტაპი გარკვეულწილად უფრო რთულია, თუმცა შემდგომი პრაქტიკისთვის აუცილებელია.
4. არხები
არხი — ტექსტის ავტორის მიერ განისაზღვრება როგორც ადამიანის ენერგოინფორმაციული რხევების ერთობლიობა, რომელიც შეიცავს კონკრეტული ადამიანის შესახებ არსებულ ინფორმაციის სრულ მოცულობას.
შესაბამისად, ასეთი არხის მოსაძებნად საჭიროა ე.წ. გასაღები — გარკვეული, მინიმალური, მაგრამ მაქსიმალურად ზუსტი ინფორმაციის ერთობლიობა.
ამასთან, ასეთი ინფორმაცია მხოლოდ უშუალოდ კონკრეტულ ადამიანზე არ უნდა იყოს კონცენტრირებული. იგი უნდა მოიცავდეს წარმოდგენებს მის:
ემოციებზე;
აზროვნების სტილზე;
მსოფლმხედველობაზე;
ქცევით თავისებურებებზე და ა.შ.
სავარჯიშო
პირველი ეტაპია რელაქსაცია. რაც უფრო ღრმა იქნება მოდუნების მდგომარეობა, მით უკეთესი.
როდესაც მოდუნების ხარისხი საკმარისად მაღალია და ყურადღების გამფანტველი ფაქტორები აღარ მოქმედებს, შესაძლებელია უშუალოდ სავარჯიშოს დაწყება.
უმჯობესია, თავდაპირველად შეიქმნას სასურველი სუბიექტის გარეგნული სახის ვიზუალური გამოსახულება. რაც უფრო მეტი დეტალის გახსენებას შეძლებთ, მით უკეთესი.
იდეალურ ვარიანტად ტექსტი მიიჩნევს მცდელობას, წარმოიდგინოთ, როგორ გამოიყურება ეს ადამიანი ზუსტად ამ მომენტში.
შემდეგ უნდა დაიწყოთ წარმოსახვითი გამოსახულების „გამდიდრება“ შესაბამისი აზრებითა და ემოციებით — არსებული ინფორმაციის საფუძველზე და იმ ვარაუდით, თუ რა აზრები და ემოციები შეიძლება ჰქონდეს ადამიანს მოცემულ მომენტში.
„არხზე ყოფნის“ შეგრძნება, ტექსტის მიხედვით, სპონტანურად ჩნდება. ამ დროს, ერთი მხრივ, შეიძლება გაჩნდეს ინდივიდუალური, სუბიექტური შეგრძნებები — მაგალითად, თითქოს მილში ან გვირაბში გადაადგილდებით — ხოლო მეორე მხრივ, ვითარდება ისეთი აზრებისა და ემოციების აღქმის უნარი, რომლებიც თავად თქვენთვის უცხოა და თითქოს არსაიდან ჩნდება, არსებული ინფორმაციის საფუძველზე მათი პირდაპირი ლოგიკური ახსნის გარეშე.
ავტორი აფრთხილებს, რომ არ არის საჭირო არხიდან ინფორმაციის ერთბაშად სრულად „ამოღების“ მცდელობა. მისი აზრით, ეს რთულია და ამასთან, პრაქტიკული სარგებელიც მცირე აქვს, რადგან დიდი რაოდენობით არასაჭირო ინფორმაციისგან გათავისუფლება რთულდება.
ამ ეტაპზე, ტექსტის მიხედვით, არ არის რეკომენდებული არხის მეორე მხარეს არსებულის მანიპულირების მცდელობა.
ტერმინოლოგიური შენიშვნა: „ენერგოინფორმაციული არხი“ და სხვა ადამიანის აზრებისა და ემოციების დისტანციურად აღქმა აქ წარმოადგენს ოკულტურ კონცეფციას. თანამედროვე მეცნიერებაში არ არსებობს სანდო მტკიცებულება, რომ ასეთი არხები ობიექტურად არსებობს ან მათი საშუალებით სხვა ადამიანის ფსიქიკური მდგომარეობის დისტანციურად აღქმა შესაძლებელია.
5. აკუმულატორი
შემდეგი ეტაპია ენერგიის დაგროვება და აკუმულირება, რომელსაც ავტორი მაგიურ პრაქტიკაში აუცილებელ წინაპირობად მიიჩნევს.
ენერგიის დაგროვების მრავალი მეთოდი არსებობს. ტექსტის ავტორი ამ კონკრეტულ ტექნიკას ირჩევს როგორც, მისი შეფასებით, ამ ეტაპისთვის ერთ-ერთ ყველაზე ეფექტურ და ხელმისაწვდომ მეთოდს.
მოსამზადებელი სავარჯიშო — „აკუმულატორი“
მიზანი: ხელისგულებში რაც შეიძლება დიდი რაოდენობით „ენერგიის“ დაგროვება.
5.1
დადექით ისე, რომ ფეხები მხრების სიგანეზე იყოს გაშლილი. მარჯვენა ფეხი ოდნავ წინ უნდა იყოს გამოწეული.
ორივე ხელი მოხარეთ სხეულის წინ, გულმკერდის დონეზე — ერთი ხელის წინ მეორე ხელი.
მარცხენა ხელისგული მიმართული უნდა იყოს გულმკერდისკენ. მარჯვენა ხელისგულიც სხეულისკენ არის მიმართული და მარცხენა ხელის ზურგის მხარეს იყურება. ორივე მაჯა ერთ ხაზზე უნდა მდებარეობდეს.
იდაყვები აწეულია და მხრების პარალელურად მდებარეობს.
მარცხენა ხელისგულსა და გულმკერდს შორის მანძილი დაახლოებით 15 სმ უნდა იყოს. ხელის მტევნებს შორის მანძილიც დაახლოებით 15 სმ.
შემდეგ წარმოიდგინეთ, რომ ენერგია მოძრაობს თქვენს წინ მდებარე ვერტიკალური ღერძის გასწვრივ:
თავდაპირველად ის მიწიდან გამოდის;
ზემოთ მიემართება მარჯვენა, ანუ უფრო შორეული, მაჯისკენ;
გადადის მარცხენა მაჯაში;
მარცხენა ხელის გავლით მიემართება მხრამდე;
გადადის მარჯვენა მხარში;
მარჯვენა ხელის გავლით ბრუნდება მარჯვენა ხელისგულში;
შემდეგ კი კვლავ მიწაში მიედინება.
მიზანია, ხელისგულებს შორის ჩამოყალიბდეს უწყვეტი, ხილული ენერგეტიკული ნაკადის სუბიექტური წარმოდგენა.
თავდაპირველად ეს შეიძლება რთული იყოს, თუმცა ტექსტის მიხედვით, გარკვეული დროის შემდეგ შესაბამისი სხეულებრივი შეგრძნებები ჩნდება.
სუნთქვა: ჩასუნთქვისას ენერგია უნდა მოძრაობდეს მარცხენა მაჯიდან მარჯვენა მაჯისკენ, ხოლო ნელი ამოსუნთქვისას — მიწისკენ.
სუნთქვა ხორციელდება ცხვირისა და პირის ერთდროული გამოყენებით.
სავარჯიშო სრულდება:
15 წუთის განმავლობაში მარჯვენა ფეხის წინ წამოწევით;
15 წუთის განმავლობაში მარცხენა ფეხის წინ წამოწევით.
ფეხის პოზიციის შეცვლისას იცვლება ხელისგულების მდებარეობაც:
მარჯვენა ფეხის შემთხვევაში სხეულთან ახლოს არის მარცხენა ხელისგული;
მარცხენა ფეხის შემთხვევაში სხეულთან ახლოს არის მარჯვენა ხელისგული.
5.2
ფეხები მხრების სიგანეზე გაშალეთ. ხელები ასწიეთ ზემოთ და ოდნავ გვერდებზე.
წარმოიდგინეთ, რომ სხეულის ორივე მხარეს ჩნდება ორი ენერგეტიკული სვეტი.
პირველი ზემოდან ეშვება. ტექსტის მიხედვით, ეს ნაკადი უნდა იყოს ინტენსიური, მკაფიო და თითქმის დამაბრმავებელიც კი.
მეორე ენერგეტიკული ნაკადი მიწიდან ამოდის. იგი აღწერილია როგორც მძიმე და ბლანტი.
დაუკავშირდით ორივე ნაკადს:
მარცხენა ხელით შეეხეთ ქვემოდან მომავალ ნაკადს;
მარჯვენა ხელით — ზემოდან მომავალ ნაკადს.
შემდეგ მიმართეთ ორივე ნაკადი მზის წნულის მიდამოსკენ, სადაც, ტექსტის მიხედვით, ისინი უნდა შეერწყას ერთმანეთს და შექმნან სასურველი ენერგია.
უნდა გაჩნდეს ენერგიით ავსების შეგრძნება.
შემდეგ იწყება ენერგიის „შეფუთვა“, ანუ მისი შინაგანი დაგროვება.
ამისთვის ენერგია თავდაპირველად მიმართეთ სხეულის კიდურებისკენ, შემდეგ კი თითოეული ორგანოსკენ, ვიდრე შესაბამისი „გაჯერების“ შეგრძნება არ გაჩნდება.
ავტორი ამ ეტაპისთვის წინასწარ „შინაგანი მზერის“ ტექნიკის დაუფლებას რეკომენდაციას უწევს.
მას შემდეგ, რაც ყველა ორგანოს „გაჯერების“ შეგრძნება მიიღწევა, ენერგიის ნაკადი მიმართეთ ჭიპის ქვემოთ, დაახლოებით ერთი ხელისგულის სიგანის მანძილზე მდებარე წერტილისკენ.
რამდენიმე წუთის შემდეგ, ტექსტის მიხედვით, უნდა გაჩნდეს თბილი და მყარი სფეროს მსგავსი შეგრძნება.
ავტორი მას ენერგიის „საცავს“ უწოდებს.
ამ ეტაპის ხანგრძლივობაზე, ტექსტის მიხედვით, კონკრეტული შეზღუდვა არ არსებობს — იგი დამოკიდებულია ადამიანის ინდივიდუალურ შეგრძნებებსა და სურვილზე.
ავტორი ასევე აღნიშნავს, რომ პირველ მცდელობებზე შესაძლოა ძლიერი კანკალი გამოვლინდეს და ამას ნორმალურ რეაქციად მიიჩნევს.
შენიშვნა: „ენერგიის სვეტები“, „ენერგიის დაგროვება“ და სხეულში მისი „შენახვა“ მოცემულია ტექსტის ეზოთერული მოდელის ფარგლებში. მათი აღწერა არ შეესაბამება ადამიანის ორგანიზმში ენერგიის მოძრაობის თანამედროვე ფიზიოლოგიურ ან ბიოფიზიკურ მოდელს.
6. შინაგანი მზერა
დადეთ ხელისგულები მაგიდაზე ისე, რომ თითების წვერები მაგიდის ზედაპირს ეხებოდეს.
დახუჭეთ თვალები და შეეცადეთ, „შიგნიდან“ შეიგრძნოთ მარჯვენა ხელის საჩვენებელი თითის წვერი.
იგრძენით:
როგორ ეხება იგი მაგიდის ზედაპირს;
როგორ იჭყლიტება ან იწნეხება კანი მაგიდის ზედაპირთან შეხებისას;
რა შეგრძნება აქვს ფრჩხილს;
და სხვა შესაბამისი ტაქტილური შეგრძნებები.
შეგრძნებების უფრო მკაფიოდ აღსაქმელად შეგიძლიათ თითით მსუბუქად დააწვეთ მაგიდას და შემდეგ გაუშვათ.
მარჯვენა ხელის თითში შესაბამისი შეგრძნების „დაჭერის“ შემდეგ, დაახლოებით 20–30 წამში, ყურადღება გადაიტანეთ მარცხენა ხელის საჩვენებელი თითის წვერზე.
ეცადეთ, მარცხენა თითის წვერშიც აღიქვათ იგივე ტიპის შეგრძნებები.
შემდეგ კვლავ გადაიტანეთ ყურადღება მარჯვენა ხელის თითზე, შემდეგ მარცხენაზე და ასე გააგრძელეთ 10–15-ჯერ.
ამის შემდეგ ყურადღება გადაიტანეთ მარცხენა ხელის თითებზე და შეეცადეთ, ერთმანეთისგან განასხვავოთ ერთი თითის შეგრძნებები მეორის შეგრძნებებისგან.
ეცადეთ დაიმახსოვროთ და დააფიქსიროთ ის სპეციფიკური შეგრძნება, რომელიც ჩნდება მაშინ, როდესაც თქვენს „შინაგან მზერას“ ერთი თითიდან მეორეზე გადააქვთ.
ტექსტის მიხედვით, სწორედ ამ შეგრძნების ამოცნობა და დაფიქსირებაა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი. ავტორი მას უწოდებს „შინაგან მზერას“, რომლის კონტროლიც პრაქტიკოსმა ამ სავარჯიშოს შედეგად უნდა ისწავლოს.
შემდეგ სცადეთ ეს „შინაგანი მზერა“ გააჩეროთ:
მუხლზე;
ჭიპზე;
ცხვირის წვერზე;
იდაყვზე;
სხეულის ნებისმიერ სხვა უბანზე.
თუ ეს გამოგივათ, სცადეთ ყურადღების ეს „სხივი“, მაგალითად, მარჯვენა ხელისგულზე იმდენ ხანს შეინარჩუნოთ, სანამ ხელისგულში სისხლის პულსაციის მკაფიო შეგრძნებას არ დაიწყებთ.
ენერგეტიკული სფეროები
შემდეგ ავტორი გადადის იმ ფენომენზე, რომელიც ინტერნეტში, განსაკუთრებით ვიდეოთამაშებისა და ფილმების გავლენით, ლეგენდად იქცა და დამწყები მაგების ერთ-ერთ ყველაზე გავრცელებულ წარმოსახვით მიზნად ჩამოყალიბდა — ენერგეტიკულ სფეროებზე.
ტერმინოლოგიური შენიშვნა: ამ მონაკვეთში „შინაგანი მზერა“ შეიძლება ნაწილობრივ განიმარტოს როგორც ყურადღების მიზანმიმართული გადატანა სხეულის კონკრეტულ ნაწილზე და ინტროსპექტული/ინტეროცეპტული შეგრძნებების გაძლიერება. თუმცა ტექსტის ავტორი მას „ენერგეტიკული“ პრაქტიკის კონტექსტში იყენებს. თანამედროვე ფიზიოლოგიაში თითში ან ხელისგულში პულსაციის შეგრძნება, მაგალითად, შეიძლება აიხსნას სისხლძარღვოვანი პულსაციითა და სხეულის შინაგანი სენსორული სიგნალების აღქმით.
7. ენერგეტიკული სფეროები
დაჯექით სკამზე თქვენთვის კომფორტულ მდგომარეობაში. ხელები წინ, მუხლებზე მოათავსეთ ისე, რომ ხელისგულები ერთმანეთისკენ იყოს მიმართული და ერთმანეთის პარალელურად მდებარეობდეს. ხელისგულებს შორის მანძილი დაახლოებით 20–25 სმ უნდა იყოს.
დაიწყეთ ნელი, თანაბარი და ღრმა სუნთქვა — ჩასუნთქვა და ამოსუნთქვა. ჩასუნთქვის რიტმის შესაბამისად ნელ-ნელა დაიწყეთ ხელისგულების ერთმანეთთან დაახლოება და ამავდროულად ყურადღება მთლიანად გადაიტანეთ ხელისგულებს შორის წარმოქმნილ შეგრძნებებზე.
წარმოიდგინეთ, თითქოს ხელებს შორის ნახევრად დაცლილი ჰაერის ბუშტი გიჭირავთ.
მთლიანად კონცენტრირდით იმაზე, რასაც ხელისგულებით შეიგრძნობთ.
ხელისგულებს შორის მანძილის შემცირებასთან ერთად შესაძლოა გაჩნდეს გარკვეული წინააღმდეგობის ან ზეწოლის შეგრძნება — თითქოს თქვენს ხელებს შორის მართლაც მოთავსებული იყოს ჰაერის ბუშტი.
ეცადეთ შეიგრძნოთ, თითქოს ეს „ბუშტი“ ხელებს ერთმანეთთან უფრო ახლოს მისვლის საშუალებას აღარ აძლევს.
თუ ეს შეგრძნება მიიღწევა, ავტორის მიხედვით, სავარჯიშოს ძირითადი ნაწილი უკვე შესრულებულია.
შემდეგ დაიწყეთ ენერგიის „შეტანა“ ხელების საშუალებით და წარმოიდგინეთ, რომ ბუშტი იზრდება.
ენერგიის „გამოტანისას“ კი წარმოიდგინეთ, რომ ბუშტი მცირდება.
შემდეგ სცადეთ, მას ელასტიკურობა და სიმკვრივე შესძინოთ.
გარკვეული ვარჯიშის შემდეგ შექმენით თქვენთვის სასურველი ზომის „ბუშტი“.
ენერგეტიკული სფეროს დამოუკიდებლად აღქმა
მას შემდეგ, რაც „ბუშტის“ შექმნას ისწავლით, საჭიროა შესაბამისი შეგრძნებების შემდგომი განვითარება.
მოაშორეთ ერთი ხელი. „ბუშტი“ არ უნდა გაქრეს.
შემდეგ კვლავ მიიტანეთ მოშორებული ხელი მის ადგილთან და ეცადეთ, თავიდან „იპოვოთ“ იგი. ტექსტის მიხედვით, მკაფიოდ უნდა შეძლოთ მისი საზღვრების შეგრძნება.
შემდეგ სცადეთ „ბუშტის“ ერთი ხელიდან მეორეში გადატანა.
შემდეგი ეტაპია „ბუშტების სროლის“ სწავლა.
ეს უნდა განხორციელდეს ამოსუნთქვის დროს: გააკეთეთ მკვეთრი ამოსუნთქვა და წარმოიდგინეთ — ან, კიდევ უკეთესი, შეიგრძენით — როგორ მიემართება „ბუშტი“ თქვენთვის სასურველი მიმართულებით.
თუ ეს გამოგივიდათ, ავტორის შეფასებით, ეს უკვე პირველი მნიშვნელოვანი წარმატებაა.
„მკვდარი ცეცხლი“
ამ ეტაპზე, ტექსტის მიხედვით, „ახალგაზრდა მებრძოლის კურსი“ შეიძლება დასრულებულად ჩაითვალოს, ისევე როგორც ის ტექნიკები, რომლებიც საერთო იყო სხვა მაგიურ „კონცესიებთან“ ანუ მიმართულებებთან.
შემდეგ ავტორი გადადის ე.წ. „მკვდარი ცეცხლისგან“ სფეროების შექმნის ტექნიკაზე.
თავდაპირველად საჭიროა ხელისგულში პატარა ცეცხლის წარმოდგენა. ამისთვის, ტექსტის თანახმად, უბრალოდ უნდა წარმოიდგინოთ, რომ ხელისგულში ალი გიკიავთ.
შემდეგ მას მცირე რაოდენობით „ენერგია“ უნდა მიაწოდოთ.
ამის შემდეგ უნდა წარმოიდგინოთ — უფრო ზუსტად კი, ავტორის სიტყვებით, აიძულოთ წარმოსახვითი ცეცხლი „მოკვდეს“, გადავიდეს „სიკვდილის სტიქიაში“ და დაუბრუნდეს საწყის მდგომარეობას.
ტექსტის მიხედვით, საბოლოოდ უნდა მიიღოთ გარკვეული ფერის ალი. ავტორი აღნიშნავს, რომ მისი ფერის სიტყვიერად აღწერა შეუძლებელია და მას პრაქტიკოსი თავად დაინახავს:
„სიკვდილის ფერები აღწერას არ ექვემდებარება.“
„მკვდარი ცეცხლის“ გამოკვება, ავტორის მიხედვით, შესაძლებელია როგორც საკუთარი ენერგიით, ისე უშუალოდ შესაბამისი „სტიქიიდან“. მეორე მეთოდი ტექსტში აღწერილია როგორც უფრო რთული, ძლიერი და ნაკლებად მართვადი.
ამიტომ ავტორი რეკომენდაციას იძლევა, საწყის ეტაპზე გამოყენებულ იქნეს პირველი ვარიანტი.
ამასთან, ავტორის მიხედვით, დამწყებ პრაქტიკოსს ჯერ არ აქვს ჩამოყალიბებული „სიკვდილის სტიქიის“ სრულფასოვანი გაგება, რის გამოც მასთან მუშაობა განსაკუთრებით სახიფათოა. ტექსტის თანახმად, ეს გაგება მოგვიანებით ყალიბდება.
„მკვდარი ცეცხლის“ გამოყენება შესაძლებელია როგორც თავდაცვისთვის, ისე თავდასხმისთვის.
ამ სავარჯიშოს ათვისების შემდეგ, ტექსტის მიხედვით, შესაძლებელი ხდება უშუალოდ „მკვდარი ცეცხლის“ წარმოქმნაზე გადასვლა, რადგან პრაქტიკოსმა უკვე იცის, როგორია „სიკვდილის ალი“.
შემდეგ უკვე ადრე აღწერილი ტექნოლოგიის შესაბამისად შესაძლებელია მისგან „სფეროს“ ფორმირება.
„მკვდარი ცეცხლის“ ნეიტრალიზაცია
ავტორი აღნიშნავს, რომ ასეთი „სფეროს“ გამოყენების შემდეგ აუცილებელია მისი ნეიტრალიზაცია, რადგან ჩვეულებრივი ენერგეტიკული სფეროებისგან განსხვავებით, „მკვდარი ცეცხლისგან“ შექმნილი სფერო, ტექსტის მიხედვით, კონცენტრაციის შეწყვეტისთანავე თავისით არ ქრება.
ნეიტრალიზაციისთვის ავტორი ორ ვარიანტს ასახელებს.
პირველი არის მისი ნეიტრალიზაცია საკუთარი ენერგიის გამოყენებით, თუმცა თავად ავტორი აღნიშნავს, რომ ეს ძალზე ენერგომხარჯველი და სახიფათოა.
მეორე ვარიანტია სფეროს ისეთ გარემოში მიმართვა, რომელსაც, ტექსტის ოკულტური მოდელის მიხედვით, მისი შთანთქმა შეუძლია.
ამისთვის ავტორი განსაკუთრებით შესაფერისად მიიჩნევს წყლის სხვადასხვა ბუნებრივ ან ხელოვნურ რეზერვუარს.
თუ ასეთი წყლის ობიექტი ხელმისაწვდომი არ არის, ტექსტი გვთავაზობს სფეროს მზის ან მთვარის მიმართულებით გაშვებას და უარყოფს მოსაზრებას, თითქოს ციური სხეული ამის გამო რაიმე სახით „შურს იძიებს“.
მთავარ პირობად ავტორი მიიჩნევს, რომ ციურ სხეულს დახმარება სთხოვოთ ნეიტრალიზაციაში და შემდეგ მადლობა გადაუხადოთ.
ენერგეტიკული სფეროსგან დამცავი ფარი
ტექსტის მიხედვით, შექმნილი სფერო შეიძლება დამცავ ფარადაც გარდაიქმნას.
ამისთვის, სფეროს შექმნის შემდეგ, საჭიროა მისი გაფართოება და სფერულ გარსად გარდაქმნა.
ავტორი განსაკუთრებით აღნიშნავს, რომ სფეროში აუცილებლად უნდა დატოვოთ ღრიჭო ან გასასვლელი, რომლის საშუალებითაც თავად შეძლებთ შიგნით შესვლას.
ამის შემდეგ, როდესაც სფეროს შიგნით აღმოჩნდებით, გასასვლელი უნდა დახუროთ — და დამცავი ფარი მზად არის.
ტექსტი ამ ტექნიკას მარტივად, თუმცა საკმაოდ საიმედოდ მიიჩნევს და აღნიშნავს, რომ მასთან შედარებით ეფექტურობით კონკურენცია მხოლოდ ე.წ. „ჭეშმარიტი ცეცხლისგან“ შექმნილ ფარებს შეუძლიათ. ავტორის მიხედვით, ეს უკანასკნელი მხოლოდ „ნათელი მაგებისთვის“ არის ხელმისაწვდომი.
ტექნიკის შეზღუდვები
ავტორი აღნიშნავს ორ ძირითად ნაკლოვანებას:
დამცავი ფარის ამოქმედების შემდეგ მისი დამატებითი ენერგიით შევსება შეუძლებელია;
შეუძლებელია ფარის გარედან ენერგიით „გამოკვება“ ან დამატებითი ენერგიის მიწოდება.
ამასთან, ტექსტის მიხედვით, ფარის ამოქმედების შემდეგ გადაადგილებაც შეუძლებელია.
დასკვნითი ნაწილი
ავტორის შეფასებით, საწყისი მომზადებისთვის აღწერილი ტექნიკები საკმარისია.
ტექსტი სრულდება იმ მოსაზრებით, რომ თუ აღნიშნული თემა მკითხველის ინტერესს გამოიწვევს, შესაძლებელია შეიქმნას სტატიების მთელი ციკლი, რომელიც ნეკრომაგის ჩამოყალიბების პროცესს დაეთმობა — საწყისი მომზადებიდან სამი ძირითადი მიმართულებიდან ერთ-ერთის არჩევამდე.
ასევე შესაძლებელია შემდგომში ცალკე სტატიების მომზადება მეორე და მესამე მიმართულებების შესახებ.
სამეცნიერო-ტერმინოლოგიური შენიშვნა
ამ მონაკვეთში განსაკუთრებით ბევრი ისეთი ტერმინია, რომელიც ავტორის ეზოთერულ მოდელს ეკუთვნის: „ენერგეტიკული სფერო“, „მკვდარი ცეცხლი“, „სიკვდილის სტიქია“, „ენერგეტიკული არხი“, „დამცავი ფარი“ და სხვ. ისინი თარგმანში განზრახ შევინარჩუნე, რადგან მათი მეცნიერული ტერმინებით ჩანაცვლება უკვე ავტორის კონცეფციის შეცვლა იქნებოდა.
ამასთან, ზოგი აღწერილი სუბიექტური შეგრძნება — მაგალითად, ხელისგულებს შორის წნევის, სითბოს ან წინააღმდეგობის შეგრძნება — შეიძლება აიხსნას ტაქტილური, პროპრიოცეპტული და ყურადღების მექანიზმებით, და თავისთავად არ წარმოადგენს რაიმე ობიექტური „ენერგიის“ არსებობის მტკიცებულებას.
Комментарии